سراج24-گروه سیاسی-علیرضا احمدی|همان روزهای ابتدایی که دولت یازدهم در حال شکل گیری بود و دکتر روحانی به دنبال تشکیل کابینه، یکی از اولین دیدارهای رئیس جمهور منتخب، با نمایندگان مجلس بود که خبر آن ذیل «دیدار صمیمانه دکتر روحانی با نمایندگان مجلس» در سایت ها و رسانه های اصولگرا و اصلاح طلب و پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری انتشار یافت.
در آن دیدار رئیس جمهور با نگاهی انتقادی به رویکرد دولت قبلی با مجلس، به نقش ارزشمند نمایندگان در کشور اشاره کرد و در جملاتی گفت: «مجلس شورای اسلامی برآمده از اجتهاد و جهاد علما و فقهیان بزرگ صدر مشروطیت است، نماد مهم مردم سالاری است، تک تک نمایندگان به عنوان نماینده کل ملت ایران هستند و اگر در سال های اخیر گاهی نسبت به مجلس بی حرمتی شد این حرمت و اقتدار باید به مجلس بازگردد.» روحانی در آن دیدار همچنین تاکید کرد: «دولت آینده به مجلس شورای اسلامی به عنوان یک نهاد مهم، تاثیرگذار که امام(ره) فرمودند عصاره فضایل یک ملت است، می نگرد و به عنوان قانون گذارانی که محصول کار آن ها پس از تایید شورای محترم نگهبان برای همه و از جمله دولت آینده لازم الاتباع خواهد بود.»
اینها تماما حرف هایی بود که رسانه های اصلاح طلب و منتقد رفتار دولت قبلی با مجلس آن را پوشش دادند و با پردازش گسترده آن کوشیدند تا این دولت را منادی آرامش و حل اختلاف میان دولت و مجلس معرفی کنند.
حرکت تدریجی دولت به سمت اختلاف با مجلس
به گزارش سراج24 اما هنوز چند هفته ای نگذشته بود که به تدریج آهنگ رفتاری دولت خلاف بیانات رئیس جمهور پیش رفت و پس از عدم رای اعتماد مجلس به برخی از اعضای کابینه، دکتر روحانی همان منشی را در برابر مجلس در پیش گرفت که در دولت سابق شاهد بودیم.
قرار گرفتن برخی افراد که نتوانسته بودند از مجلس برای وزارت رای اعتماد کسب کنند، در پست های کلیدی همچون معرفی محمدعلی نجفی به عنوان رئیس سازمان میراث فرهنگی و مدتی بعد از آن، معارفه افرادی نظیر میلی منفرد و توفیقی در جایگاه معاونان وزیر علوم، این نگرش را برای مجلسی ها به وجود آورد که روحانی در مسیر تقابل های پنهان و نرم با مجلس افتاده است. خصوصا آنکه این اتفاقات کاملا در سایه حمایت ها و تاییدات شخص رئیس جمهور و رسانه های اصلاح طلب به وقوع می پیوست. جالب آنکه در همین شرایط که کماکان ادامه دارد و رو به فزونی است هر لحظه که نمایندگان مجلس سیاست حمایتی در برابر اقدامات دولت اتخاذ کنند شاهد تحسین و تقدیر رسانه های اصلاح طلب از مجلس هستیم و دولت نیز آن موارد را مورد تفقد خاص خود قرار می دهد. همچون توافقنامه ژنو که هر چند امروز مورد نقد برخی از صاحبنظران و نمایندگان قرار می گیرد اما در ابتدا مورد حمایت مجلس قرار گرفت که به مذاق دولتی ها و اصلاح طلبان بسیار خوش آمد.
سیاست یک بام و دو هوای دولت و اصلاح طلبان
اینک اما سیاست یک بام و دو هوای دولت و جبهه اصلاحات در برابر مجلس را بیشتر می توان مشاهده کرد. با انحرافاتی که برخی وزرای دولت یازدهم در کارنامه چندماهه خود داشته اند، برخی از نمایندگان را بر آن داشت تا با احضار به مجلس، آنان را مورد نقد و سوال قرار دهند. در این مسیر به دلیل قانع نشدن اعضای خانه ملت از توضیحات وزرای اقتصاد، علوم و ارشاد، نمایندگان با نشان دادن کارت زرد به آنان نوعی اخطار به دولت دادند.
اما بعد از این اتفاقات آیا همچنان رویکرد دولت و اصلاحات با نمایندگان مردم در مجلس همان رویکرد «دیدار صمیمانه رئیس جمهور با نمایندگان» بود؟!
حال آنکه با مشاهده اخبار گذشته یعنی اطلاعاتی که معطوف به قبل از سه کارت زرد دولت می شود هم می توان دریافت که دولت حتی از احضار و سوال از وزرا در مجلس هم چندان راضی به نظر نمی رسید. این مرحله سرآغازی شد برای رسانه های اصلاح طلب تا با افراطی خواندن نمایندگان منتقد دولت در مجلس، سیاست یک بام و دو هوای خود در برابر مجلس را دنبال کنند.
مسیری که شاهدیم امروز دولت و شخص رئیس جمهور هم در آن حرکت می کند. آنگونه که شاهدیم دکتر روحانی در جمعی از هنرمندان و اعضای تشکلهای فرهنگی و هنری ابراز می کند: «کارت زرد برای این دولت نگرانی نیست. به امثال آقای جنتیها به عنوان مدافع از حقوق هنرمندان و آزادی افتخار میکنیم.» و در ادامه در سخنانی اعلام می کند: «دولت در فکر ایجاد آشتی ملی و وحدت ملی است. دولت میخواهد کینهها از سینهها برداشته شود. شمایید که میتوانید زمینه را آماده کنید. دولت میخواهد اعتدال در جامعه برقرار شود، میخواهد بین حقوق و وظایف تعادل باشد. دولت میخواهد میانهروی را ترویج کند و با خشونت و افراط مخالف است؛ ما با همه توان میخواهیم افراطیون را به انزوا برانیم. برخی هنوز صدای ملت را در ۲۴ خرداد نشنیدهاند. پنبهها را از گوش درآورند؛ ایران، امروز منادی مقابله با خشونت و افراطیگری در جهان است.»
اینچنین است که می بینیم اکبر ترکان مشاور رئیس جمهور نیز در گفت و گویی با یک روزنامه اصلاح طلب که امروز منتشر شده است، تاکید می کند: «خط مشی اکثریت مجلس؛ خط مشی که توسط دکتر روحانی اتخاذ شده نیست. بنابراین تا آخر دوره مجلس نهم هم این رویکرد ادامه دارد. تعدادی از نمایندگان مجلس که پروژه تقابل با دولت را تحت عنوان سوال مکرر از وزرا دنبال میکنند طرفدار خط مشی دولت قبل هستند. البته باید دانست که خط مشی دولت قبل منسوخ شده است. ما از مردم استدعا میکنیم که هوشمندانه اعمال و رفتار نمایندگان منتخب شان را رصد کنند و بر اساس آن نمایندگانشان را انتخاب کنند. آیا مردم روش نمایندگانشان را میپسندند یا خیر؟ اگر میپسندند در انتخابات دور بعد مجلس هم به این نمایندگان رای بدهند.»
اما با همه این حرف ها و اظهارنظرات از سوی دولتی ها و اصلاح طلبان آیا مردم ریشه افراط و خشونت را در مجلس و مشی انتقادی برخی نمایندگان از دولت می بینند و فریب سیاست های یک بام و دو هوای دولت و اصلاح طلبان را می خورند؟ یا آنکه مردم ریشه خشونت و تندروی را در قانون ستیزی و فتنه سال 88 و رفتار حامیان آن می بینند؟ فتنه ای که علی مطهری در مجلس سعی می کند آن را در سطح یک دعوا و منازعه کوتاه مدت و گذرا تقلیل دهد و با حمایت از برخی زندانیان سال 88 مسیری را اتخاذ کند که کاملا خلاف نظر مردم است. با این حال شاهدیم که همین صحبت ها تبدیل به تیتر یک رسانه های اصلاح طلب و اپوزیسیون خارجی می شود و احتمالا از آنجا که در سیاست های حمایتی دولت از مجلس می گنجد هیچ واکنش و حتی اظهارنظری از سوی دولتی هایی که در تمام موارد اظهارنظر می کنند و داعیه حمایت از مردم را دارند، در برابر این موضوع دیده نمی شود.
ٌ
